محیط بان طبس
به نام خدا
محیط بان طبس
محیط بان فرش او از خاک و سنگ است رفیقش در بیابانها پلنگ است
لحافش آسمان دستش متکا میان خوابهایش یوزپلنگ است
به رؤیایش همه حیوان وحشی حفاظت از پرستو تا نهنگ است
کنار پای او مار است و عقرب شکارچی جیب هایش پرفشنگ است
محیط بان با مدارا و عطوفت جوابش حمله و تیر و تفنگ است
جواز حمل و تأیید محیط بان بود طولانی اما وقت تنگ است
جواز دیگران مرزی ندارد قراردادی محیط بان بی تفنگ است
مگر با دست خالی می شود بست مچ دستی که در پنجش تفنگ است
تریل ژاپنی دارد شکارچی به تعقیبش روان چون مال لنگ است
محیط بان نیروی کمیاب دوران به شهر چون می رسد جایش تنگ است
به فکر میش آبستن و بره به فکر پیره بز که لاخ بند است
به فکر آهوان و بره هایش به فکر جوجه کبک دام بند است
به خانه فکر آسوده ندارد سرش هر لحظه از بالش بلند است
نمی داند که کی باشد و کی نیست نمی داند که فردایش چه رنگ است
به تعداد نیاز هرگز نبوده به جای ده نفر دستاش بند است
شب و روزش بیابان در بیابان به دور از خانه و شهر قشنگ است
خطر را می خرد او با دل و جان به ایمان و به وجدان پای بند است
برای حفظ ارزش های زیستی برای بودن و ماندن به جنگ است
محیط بان در بیابان جاودانی بسان ساربان دستار بند است
ندارد سرپناه در هر مکانی دلیلش نقص چارت کاربند است
محیطی چون طبس در هر زمانی نیازش دیده بانی های چند است
نباشد طول اقلیمی به کشور برابر با طبس خیلی بلند است
ولی نیرو در این گسترده اقلیم مثال آسیا و یوزپلنگ است
بدور از عینک چارتی و مرکز پناهگاهی که نامش نای بند است
لذا در سنجش کمی و کیفی نهان این خطه خوب و قشنگ است
حراست می کند اندر جوانی محیط بان تلاشگر ارجمند است
بود راضی به قسمت و نصیبش قناعت گر، قوی و آزمند است
بس است بهمن زاسرار محیط بان نگو هرچند که قلبت دردمند است
رسد چارتی ز ره گر ناگهانی یقین کامش شیرین چون قند است
بهمن نجفی(پدر گرام بنده)
